|
admin
|
 |
« : Kasım 22, 2007, 18:37:45 ÖS » |
|
Öğretmen Şiirleri Başöğretmen
Atatürk benim, Başöğretmenim, Ne öğrendimse, Ondan öğrendim.
Yenilikleri, Hep o düşünmüş, Milleti için, Ağlamış, gülmüş.
Çocuk kalbimle, İlk onu sevdim, Atatürk benim, Başöğretmenimdir.
Tarık ORHAN
Benim Öğretmenim
Benim Öğretmenim, Güzeldir. Aslında Bütün, Öğretmenler Güzeldir. Onların Farkı Yoktur, Güzeli Çirkini: Yeter ki bize , Bilgi Öğretsin, Benim Öğretmenim. Zeynep Gonca Alkan; canım öğretmenim
Gönderen : 5D sınıfı Sakarya ilköğretim okulu
Köy Öğretmeni
Ben bir köy öğretmeniyim, Alnımda ışık, Gözlerimde nur... Alıp götürmeyin beni şehirlere, Götürmeyin ne olur. Bir köy öğretmeniyim, Katıksız duygular içinde yaşarım. Çıplak ayaklar basar yüreğime, Onları tutar, okşarım. Bir köy öğretmeniyim, Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım, Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde, Dağlardan daha çok yücedir başım. Ben bir köy öğretmeniyim, Evlerde motif, dillerde destan Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze, Ve gönüllerde büyür vatan.
Göktürk Mehmet UYTUN
EMMİME MEKTUP
Bir köy öğretmeninin yaşadıkları
Emmi, Karlı dağların tepesinden Soğuk suların gözesinden, Dağların bittiği,ufukların tükendiği yerden, Köyümü sana anlatayım mı?
Yaya yürünen karlı yolları Geçiyor insanların sabırla şükürle yılları, Gelmeyecek yolcuyu bekleyen gözleri Mustafa emmiyi İsmail dayıyı sana anlatayım mı?
İstersen anlatmayayım yavruların yalın ayağını Anlatayım sana ineklerini, koyunlarını Doktoru isteyen yok veteriner arayanı Çocuklarınsa şamarlandığını anlatayım mı?
Bunların yok başka düşüncesi karınları doydumu Hele birde bol demlediysen demsiz çayı Ama sen beceremezsin kırtlamayı Yeğeninin çektiklerini anlatayım mı?
Defter yok kalem yok, Nasıl okutursan okut Dimağlara birşeyler ek sonra unut Ben beceremiyorum okutabilirsen gel sen okut. Çalışsanda emeklerinin boşa gideceğini anlatayım mı?
Fatma yine dersine çalışmamış, Murat kalemsiz gelmiş, Ali defterini evde unutmuş. Bunlardan banane diyemediğimi anlatayım mı?
Yanlızlıkla geçen günlerimi, Elbisesi yırtık, lastiği delik öğrencilerimi. Birde beni mektupsuz bırakan EMMİMİ Vefasız çıkan sevdiklerimi anlatayım mı?
Yinede güzeldir diye kendimi avuttuğumu Bekliyorum,gelmeyeceğini bildiğim yolcuyu Zaten kaybedersem birde umudumu Burada yok olup gideceğimi anlatayım mı?
Ama ben ayakta durmalıyım anlatmalıyım davamı Eğitmeliyim yarının büyüğü yavruları Ben erisem bile saçmalıyım etrafıma ışığımı Sen bilirsin davamı ama sanada anlatayım mı?
Öğretmenim
Yolsuz köye gittin yaya Gönül verdin çağdaşlığa Karanlığı del dedinya Deleceğim öğretmenim
Olur ettin olunmazı Deldin kaleminle taşı Bil dedinya bilinmezi Bileceğim öğretmenim
Karanlığı yırta yırta Çıkacağız aydınlığa Işık ol da ak dedinya Akacağım öğretmenim
Kin gütmedin yüreğinde Hoş gördün hep densizi de Her bir cani sev dedinya Seveceğim öğretmenim
Sor dedinya sen her şeyi Gör dedinya gercekleri Yik dedinya hurafeyi Yikacagim ögretmenim
Kuru ekmek zeytin yedin Karda kışta sürgün gittin Bildiğinden hic dönmedin Ne büyüksün öğretmenim
|